Pasowanie na ucznia 14 października 2020r.

KONKURS

Z okazji nadchodzącego Dnia Edukacji Narodowej ogłaszamy konkurs na najgrzeczniejszą klasę. W dniach: 12, 13, 15, 16 października, podczas zajęć lekcyjnych i przerw, zachowanie klas IV – VIII będzie obserwowane przez nauczycieli i pracowników szkoły. W piątek każdy nauczyciel i pracownik szkoły zagłosuje na najgrzeczniejszą jego zdaniem klasę. Każdy uczeń zwycięskiej klasy otrzyma po dwie „niepytajki”. Będzie mógł z nich skorzystać na dowolnym przedmiocie do końca semestru.

 

Opiekun: Rafał Burzymowski

 

Przewodniczący: Aleksandra Dziubińska

Napaść ZSRR  na Polskę

Dnia 17 września przypada 81 – sza rocznica napaści ZSRR na Polskę. Było to jedno z tych wydarzeń, które odcisnęło się ogromnym piętnem na późniejsze losy nie tylko Polaków ale również innych narodowości. Potwierdziło ono również starą prawdę, że historia lubi się powtarzać. Atak czerwonoarmistów na Polskę zgrał się bowiem nieprzypadkowo z najazdem Niemiec na Polskę. Taka sytuacja nie miała miejsca po raz pierwszy.

Żeby znaleźć przykład podobnych działań naszych sąsiadów należy się cofnąć o 908 lat – do roku 1031. Wówczas to bowiem na państwo Mieszka II (syna Bolesława Chrobrego) uderzyli jednocześnie książę kijowski Jarosław Mądry oraz cesarz Konrad II. Mieszko II musiał uciekać z kraju, ale Polska przynajmniej zachowała względną niezależność.

O niezależności po wydarzeniach września 1939 roku nie było już mowy. Dnia 23 sierpnia tegoż roku został podpisany niemiecko – rosyjski pakt o nieagresji „Ribbentrop – Mołotow”. Nie byłoby w tym dokumencie nic szczególnego, gdyby nie drugi punkt tajnego protokołu dodatkowego:

W razie zmian terytorialnych i politycznych na obszarach należących do państwa polskiego, strefy interesów Niemiec i ZSRR będą rozgraniczone mniej więcej wzdłuż linii rzek Narwi, Wisły i Sanu. Zagadnienie, czy interesy obu stron czynią pożądanym utrzymanie odrębnego państwa polskiego i jakie mają być granice tego państwa, może być ostatecznie rozstrzygnięte dopiero w toku dalszych wydarzeń politycznych. W każdym razie oba rządy rozwiążą tę sprawę w drodze przyjaznego porozumienia”.

            Powyższy zapis oznaczał w sposób oczywisty, że celem naszych sąsiadów jest zajęcie naszego kraju. Istnienie Polski było solą w oku dla jednych i drugich. Oprócz faktu, że jeszcze w 1918 roku ziemie polskie należały między innymi do Rosji i Niemiec, to dodatkowo Rosjanie mieli świeżo w pamięci druzgocącą porażkę w wojnie polsko – bolszewickiej z 1920 roku. A takiej zniewagi nie zamierzali Polakom darować.

            Skutki agresji z 17 września były bardzo szerokie. Jednym z nich były deportacje w głąb ZSRR ludności polskiej zamieszkującej zajęte tereny. Już w grudniu 1939 roku Stalin rozkazał pozbyć się z w/w ziem „niepewnego elementu”, czyli w domyśle Polaków. Z pomocą białoruskich, żydowskich, rosyjskich czy też litewskich sąsiadów orientowano się w panującej na danym terenie sytuacji, co znacznie ułatwiało typowanie przyszłych przesiedleńców. Przedstawiciele wspomnianych mniejszości narodowych II Rzeczypospolitej liczyli głównie na możliwość przejęcia majątków opuszczonych przez Polaków. Ci zaś wywożeni byli głównie na Syberię, a w późniejszym okresie do Kazachstanu. Transporty te odbywały się w nieludzkich warunkach. Ludzi przewożono w nieogrzewanych wagonach bydlęcych, co powodowało śmierć wielu przesiedleńców już w drodze. Polaków, którzy „szczęśliwie” dotarli do celu zmuszano do ciężkiej pracy. Odbywała się ona w warunkach uwłaczających ludzkiej godności. Skutkiem tego niewielu naszym rodakom udało się kiedykolwiek powrócić do ojczyzny.

            Powrócić nie udało się na pewno większości polskich jeńców przetrzymywanych w obozach w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie. Zostali oni zamordowani w 1940 roku strzałem w tył głowy. Do ofiar należeli oficerowie wojska polskiego, naukowcy, lekarze, nauczyciele, funkcjonariusze Policji Państwowej, Korpusu Ochrony Pogranicza, Straży Granicznej, Służby Więziennej i jeszcze wielu innych grup. Związek Radziecki złożył winę za zbrodnię katyńską (tak umownie nazwano owe wydarzenia) na Niemców. Rosjanie przyznali się do niej dopiero 50 lat później, w 1990 roku.

            Najbardziej długofalowym, pośrednim skutkiem napaści ZSRR na Polskę, było wprowadzenie w naszym kraju komunizmu. Władze Radzieckie, operujące bezkarnie na naszych terenach po wyzwoleniu ich części spod władzy niemieckiej zaprowadziły tu własny porządek. Porządek ów udało się obalić Polakom dopiero w 1989 roku. Konsekwencje komunizmu odczuwamy jednak do dzisiaj. Polska przez cały czas dąży do zrównania się potencjałem gospodarczym z zachodem. Stalin bowiem narzucił rządowi polskiemu rezygnację z powojennej pomocy materialnej proponowanej przez Amerykanów w ramach planu Marshalla. Jeszcze bardziej skutki września 1939 roku odczuwają na przykład Białorusini (Białoruś leży na dawnych ziemiach polskich), którym do tej pory nie udało się w pełni uniezależnić od Rosji. Jak zatem widać skutki agresji ZSRR na Polskę nie zamknęły się w okresie II wojny światowej, ale trwają do dziś.

            Bilans wspomnianych wydarzeń to krzywda milionów ludzi, dramaty wielu rodzin, ogromnych rozmiarów straty materialne, no i bez wątpienia wzajemna niechęć Polski i Rosji,

która objawia się zarówno w polityce jak i wielu aspektach życia codziennego.

 

                                                                                              Rafał Burzymowski

 

 

 

P.S. – zachęcam do zapoznania się z dotyczącą tematu krótką prezentacją przygotowaną przez uczennice klasy VIIIA

Napaść ZSRR na Polskę.pptx
Microsoft Power Point Presentation 1.7 MB